به « ذى الحسبين » متوفى به سال 406 هجرى است . انتساب اين كتاب به سيد رضى مشهور است . اسناد اجازات بزرگان علماى ما كه در آن از نهج البلاغه تأليف سيد رضى نام برده‌اند ، چندان زياد است كه جاى شكى براى كسى نمىگذارد . بعلاوه نسخه‌هائى از اين كتاب كه در عصر خود سيد رضى نوشته شده است هم اكنون موجود و آنكه به خط وى امضاء شده است مشهور مىباشد . اين كتاب را بيش از پنجاه نفر از دانشمندان بزرگ شيعه و سنى ، شرح كرده‌اند « 1 » نسخه‌هاى خطى نهج البلاغه از قديمترين ادوار خط موجود ، و نسخ چاپى آن در ممالك اسلامى منتشر شده است . رفع يك اشتباه اين كه « ادوارد فانديك » نهج البلاغه را نسبت به « سيد مرتضى » برادر بزرگ « سيد رضى » داده ، اشتباه كرده است . منشأ اشتباه وى اينست كه در بعضى از كتابها سيد رضى نيز به لقب « مرتضى » خوانده شده است . زيرا جد سيد رضى ابراهيم مجاب پسر امام موسى كاظم ( عليه السّلام ) را « مرتضى » مىخواندند ، و به همين مناسبت نيز برادرش « سيد مرتضى » بدين لقب معروف شد . ملقب شدن برادر كوچك وى به « سيد رضى » از روزى بود كه خليفه عباسى رضامندى خود را به نقابت وى و رياست بر تمام علويان عصر را

--> ( 1 ) - البته تا زمان مؤلف و طبق تحقيقى كه او نموده بود ، و گرنه گفتيم كه بيش از 101 بار تاكنون شرح و ترجمه شده است ، و بيشتر و بيشتر از اين هم .